Po wypadku przez prawie rok musiałam poddać się odpowiedniej rehabilitacji. W czasie każdej wizyty w szpitalu musiałam przez półtorej godziny znajdować się w pozycji siedzącej. Jest to bardzo męczące i gdyby nie specjalnie przystosowane do tego fotele długotrwałego przebywania, nie wiem jak długo wytrzymałabym w tej pozycji. Kilka razy w tygodniu ktoś z rodziny musiał zawozić mnie na rehabilitację, ponieważ nie byłam w stanie sama dotrzeć na miejsce, co było bardzo uciążliwe. Najbardziej byłam zła na to, że muszę być od kogoś uzależniona. Naprawdę chciałabym oszczędzić kłopotu rodzicom, ale niestety nic nie dało się zrobić. Bardzo męczyły mnie te nieustanne dojazdy i zabiegi. Pomimo tego, że były to fotele długotrwałego przebywania, czułam dyskomfort i nie mogłam doczekać się kiedy wrócę do domu. Czas spędzany tam strasznie mi się wydłużał. Na szczęście rehabilitacja kiedyś się skończyła. Ja czułam się lepiej. Byłam w stanie sama się poruszać i normalnie funkcjonować. Wycieczki do szpitala się skończyły. Pozostał mi tylko prawie rekreacyjny wyjazd do sanatorium. A fotele długotrwałego przebywania, mam nadzieję będę oglądać tylko na zdjęciach, a nie siedzieć na nich.